Konsep bersederhana dalam peribahasa Melayu berdasarkan komponen hati budi Melayu dan semantik inkuisitif - Che Rodi, Rozita; Ismail, Alhaadi; Jusoh, Zuraini; Subramaniam, Vijayaletchumy (Persatuan Linguistik Malaysia, 2024)
Satu daripada keperibadian sosial yang perlu dimiliki oleh masyarakat Melayu ialah sikap bersederhana. Hashim Hj. Musa (2008) telah menggariskan 26 komponen hati budi Melayu (HBM) yang menjadi unsur keperibadian sosial milik sepunya masyarakat Melayu. Perkara ini juga selari dengan tuntutan agama yang menyeru umatnya agar bersederhana dalam segenap aspek kehidupan. Dalam al-Quran dan hadis banyak menyebut perihal bersederhana ini. Namun, masyarakat kini didapati tidak mengamalkan tuntutan tersebut. Sehubungan dengan itu, masyarakat Melayu terdahulu menjadikan peribahasa Melayu sebagai satu daripada medium untuk menyampaikan nasihat dan teguran berkaitan sikap bersederhana. Oleh itu, objektif utama pelaksanaan kajian ini adalah untuk menginterpretasi konsep bersederhana dalam peribahasa Melayu daripada perspektif semantik inkuisitif. Dengan bersandarkan pendekatan semantik inkuisitif yang telah diperkenalkan oleh Nor Hashimah Jalaluddin (2014) dan Rangka Rujuk Silang (RRS) oleh Kempson (1984), empat peribahasa Melayu yang diperoleh daripada Kamus Istimewa Peribahasa Melayu Edisi Kedua (2017) akan diinterpretasikan. Hasil daripada penelitian tersebut, sikap bersederhana jelas terpamer dalam peribahasa Melayu yang telah diinterpretasi. Nasihat dan teguran berkaitan sikap bersederhana dituntut dalam aspek berkasih sayang, berbelanja, berbicara dan tindakan. Daripada interpretasi yang dilaksanakan, nasihat dan teguran yang berkait dengan komponen bersederhana disampaikan secara berhemah melalui kiasan yang indah. Teguran dan nasihat secara berhemah mampu memberikan kesan positif dan sekali gus menjaga air muka seseorang. Sehubungan dengan itu, perkara ini secara tidak langsung menggambarkan keluhuran hati budi masyarakat Melayu terdahulu dalam menyampaikan teguran dan nasihat.