Pengaplikasian Kaedah Fekah dalam Memperkasakan Perpaduan Bangsa - Nizaita, Omar; Zulkifly, Muda (2014)
Perpaduan adalah satu proses berterusan yang menyatupadukan anggota masyarakat berasaskan acuan negara agar setiap lapisan masyarakat dapat membentuk satu identiti dan nilai sepunya dalam kalangan mereka. Perpaduan merupakan proses penggabungan yang akhirnya melahirkan fenomena `sate atau persatuan dan mewujudkan kestabilan.' Jika dilihat dari sudut Islam, perpaduan merupakan satu perkara makruf yang wajib dipetjuangkan, manakala lawan bagi perkataan perpaduan ialah perpecahan, permusuhan dan kehancuran yang diklasifikasikan sebagai perkara mungkar yang wajib dihapuskan. Umat Islam kini dilanda penyakit perpecahan dalam kalangan mereka. Musibah ini bukan sahaja berlaku di peringkat global, bahkan turut melanda masyarakat Islam di Malaysia. Sikap berpuak-puak disebabkan ideologi politik yang berlainan, corak pemikiran yang pelbagai serta pandangan yang berbeza dilihat sebagai punca kepada permasalahan ini. Bagi membendung fenomena perpecahan menjadi barah kepada kestabilan negara, penggubalan RMK-1 0 turut menekankan usaha ke arah mencapai hubungan perpaduan yang kukuh di samping melaksanakan pembangunan yang seimbang. Malah, pucuk pimpinan hari ini proaktif merealisasikan konsep wasatiyyah dalam membentuk kesatuan ummah. Justeru, semua pihak perlu mendukung usaha murni ini melalui setiap niang dan peluang yang ada Melalui makalah ini, penulis akan mengupas beberapa teori atau kaedah fiqh (taqyid mubah, al-dharar la yuzul danfiqh awlawiyyat) yang terkandung dalam perundangan Islam untuk diaplikasikan bagi menjayakan usahake arah memantapkan lagi agenda perpaduan ummah. Keberhasilan pengaplikasian kaedah fiqh yang diutarakan dalam menjana perpaduan akan disokongdengan bukti kukuh daripada sejarah keunggulan tamadun Islam.