Klasifikasi hukum berdasarkan Fic l Al-Amr dalam surah Al-Nisa’ - Zaharom Ridzwan; Issraq Ramli; Ahmad Adnin Husin (UKM Press, 2025)
Kajian ini membincangkan kata kerja perintah ‘Fic l Al-Amr’ dan terjemahnnya yang terdapat dalam surah al-Nisa’. Secara umum, perintah dalam surah al-Nisa’ ditandai oleh kata kerja perintah (Fic il Al-Amr) manakala terjemahannya pula hadir dua bentuk iaitu yang berpenanda dan yang tak berpenanda. Objektif utama kajian ini ialah untuk mengenal pasti bentuk terjemahan yang terdapat dalam surah al-Nisa’ dan mengkategorikan hukum berdasarkan bentuk-bentuk terjemahan tersebut. Huraian tentang bentuk terjemahan ‘Fic l Al-Amr’ adalah berdasarkan taksonomi Asmah Haji Omar dalam kerangka nahu sistemik. Data kajian ini terdiri daripada 82 ‘Fic l Al-Amr’ dalam surah al-Nisa’ yang dipilih untuk dianalisis. Kajian ini menggunakan kaedah analisis teks dan hasil kajian ini memaparkan bentuk perintah berpenanda seperti yang dicadangkan oleh Asmah Haji Omar iaitu partikel penegas -lah menjadi penanda dominan dalam terjemahan. Hasil kajian juga mendapati bahawa kata kerja perintah berpenanda mendominasi bentuk terjemahan fi‘il alamr dalam Surah al-Nisā. Terdapat tiga bentuk terjemahan ‘Fic l Al-Amr iaitu i) kata kerja dasar +lah, ii) kata kerja berimbuhan +lah dan iii) kata bantu modalitas +lah. Perintah merupakan salah satu medium yang digunakan al-Qur’an dalam penentuan hukum. Berdasarkan bentuk-bentuk Fic l Al-Amr yang dianalisis, hukum dapat dikategorikan kepada lima jenis iaitu wajib, haram, harus, sunat dan makruh. Namun, dapatan kajian dalam surah al-Nisa’ menunjukkan hanya terdapat tiga hukum syariat berdasarkan kata kerja perintah yang terdapat, iaitu wajib, sunat dan harus.