Pelanggaran prinsip kerjasama dalam filem Madu Tiga: satu kajian pragmatik - Mohd Yunan, Nur Fatihah; Rosly, Nurul Jamilah (Kulliyyah of Languages & Management (KLM), 2021)
Implikatur adalah penyampaian mesej secara tersirat dengan menggunakan bahasa yang tersurat dan pendengar perlu memproses makna sebenar sesuatu ujaran itu berdasarkan konteks ujaran penutur. Komunikasi yang berkesan semasa perbualan bergantung pada kerjasama antara penutur yang terlibat untuk menghasilkan ujaran yang mudah difahami dan dapat diterima dengan baik. Oleh itu, makalah ini dilakukan bertujuan untuk mengenal pasti jenis-jenis pelanggaran maksim yang terdapat dalam filem Madu Tiga dan menganalisis makna ujaran yang melanggar maksim berdasarkan dialog watak utama. Kajian ini mengaplikasikan Prinsip Kerjasama Grice (1975) yang menggariskan empat maksim perbualan, iaitu maksim kuantiti, kualiti, relevan dan cara. Pendekatan kualitatif deskriptif dengan menggunakan kaedah kepustakaan dan kaedah analisis teks merupakan kaedah yang bersesuaian untuk diterapkan dalam kajian ini bagi tujuan pengumpulan data berdasarkan ujaran watak utama dalam tempoh sejam filem yang dikaji. Hasil penyelidikan menunjukkan bahawa terdapat 30 jenis pelanggaran maksim yang dapat dikesan dalam ujaran watak Jamil yang melibatkan keempat-empat maksim tersebut. Jenis pelanggaran maksim yang mendominasi ialah maksim kuantiti, iaitu sebanyak 12 maksim bersamaan dengan 40% manakala pelanggaran maksim yang paling kurang dilakukan ialah maksim kualiti sebanyak 4 maksim yang mewakili 13.33%. Kajian ini juga mendapati bahawa ujaran yang dituturkan oleh watak utama dalam filem yang dikaji mempunyai makna yang berbeza dengan apa yang disampaikan. Oleh itu, dapat disimpulkan bahawa implikatur sering digunakan dalam perbualan masyarakat, khususnya masyarakat Melayu untuk berlaku sopan supaya sesuatu perkara yang disampaikan tidak mengguris hati pendengar