Pencemaran air sungai dengan logam litium dan antimoni serta impak kesihatan tiroid: ulasan naratif - Muhammad Ridzwan Rafi’i,; Mohd Hasni Jaafar,; Azmawati Mohamed Nawi,; Shahrul Azhar Md Hanif, (Penerbit Universiti Kebangsaan Malaysia, 2024)
Faktor persekitaran menyumbang 30% daripada risiko perkembangan disfungsi tiroid kepada masyarakat. Terkini, pencemaran air sungai dengan logam berat seperti Litium (Li) dan Antimoni (Sb) mula menjadi perhatian pengkaji di seluruh dunia terutama berkaitan impaknya kepada kesihatan tiroid manusia. Ulasan naratif ini menggunakan pangkalan data PubMed, Web of Science dan Scopus dengan menggunakan kata kunci carian tertentu. Sebagai tambahan kepada pangkalan data yang disebutkan di atas, carian juga dijalankan menggunakan teknik "bola salji", pemilihan dan pencarian sendiri artikel yang melibatkan rujukan daripada strategi carian awal juga dilaksanakan. Beberapa kajian menunjukkan tahap pencemaran air oleh Li dan Sb oleh beberapa negara. Negara pengeluar Li dan Sb melalui aktiviti perlombongan didapati mempunyai nilai tertinggi bagi pencemaran air oleh kedua-dua logam berat ini. Selain itu, negara-negara maju mempunyai nilai pencemaran Li dan Sb di dalam air yang lebih tinggi berbanding negara membangun. Pendedahan kepada Li melalui air minuman boleh menjejaskan fungsi tiroid, selaras dengan kesan sampingan yang diketahui oleh rawatan perubatan dengan kehadiran litium dalam serum dikaitkan dengan peningkatan risiko hipotiroidisme. Tiga kajian juga menunjukkan perkaitan bahawa pendedahan alam sekitar kepada Sb dapat menimbulkan risiko kepada penyakit tiroid risiko dengan urin Sb nisbah ganjil secara signifikan dikaitkan dengan peningkatan kemungkinan disfungsi tiroid. Disfungsi tiroid menunjukkan perkaitan yang jelas akibat ketoksikan persekitaran Li dan Sb di dalam air. Oleh itu, pelbagai pihak termasuk pembuat polisi perlu untuk bersama merangka strategi bagi mengurangkan risiko kesihatan Li dan Sb kepada masyarakat.